Tijdens het veldonderzoek verzamelen archeologen diverse vondsten. De materiaalspecialisten van BAAC zullen deze vondsten uit het verleden onderzoeken, determineren, beschrijven en dateren waardoor het verhaal over de bewoners van de onderzochte locatie geschreven en verteld kan worden.
Eén van de belangrijkste vondstcategorieën is aardewerk. Deze vondstcategorie wordt vaak gebruikt om vindplaatsen te dateren. Het aardewerkonderzoek kan resulteren in een catalogus van potten en scherven. De materiaalspecialisten vergelijken de vondsten met materiaal van andere vindplaatsen om zo een beeld te krijgen van een cultuur, een bewoningsperiode en het gebruik van de voorwerpen door bewoners uit het verleden. Bij BAAC werken verschillende specialisten voor aardewerk uit vrijwel alle periodes: van het Neolithicum tot aan de nieuwe tijd.
Jagers en verzamelaars, maar ook de latere boeren, hebben vanaf de steentijd gebruik gemaakt van vuurstenen werktuigen. Deze werktuigen worden voor van alles gebruikt: van de jacht tot aan het bereiden van voedsel. Vuursteen wordt in diverse afzettingen aangetroffen of gemijnd zoals bijvoorbeeld in Zuid-Limburg. Het herkomstgebied van het vuursteen waarvan men voorwerpen maakte, geeft inzicht in de actieradius en handelsrelaties van deze groepen. De interpretatie van de artefacten zelf geeft daarnaast inzicht in de activiteiten en gebruiken van deze vroegere bewoners.
Behalve artefacten van vuursteen worden er ook vondsten van natuursteen aangetroffen. De voorwerpen tonen vaak nog gebruikssporen die door onderzoek aan een bepaalde activiteit kunnen worden toegewezen.
In Nederland komt glas vanaf de late bronstijd voor. Elke periode wordt gekenmerkt door zijn eigen glasvormen, versieringen en technologieën. Vorm en versiering kunnen zo leiden tot een determinatie en datering van vaak kleine fragmenten glas.
