Conflictarcheologie is een term die gebruikt wordt voor archeologisch, historisch en bouwhistorisch onderzoek naar resten van krijgshandelingen.
Conflictarcheologie is een vorm van onderzoek die niet gebonden is aan een bepaalde periode. Romeinse forten, legerkampen uit de Napoleontische tijd of loopgraven uit de Tweede wereldoorlog vallen allemaal onder deze tak van de archeologie. Het is een brede tak die op veel verschillende periodes en archeologische contexten van toepassing is. Doordat de Tweede Wereldoorlog in Nederland de meeste impact heeft gehad op het bodemarchief ligt de nadruk in de conflictarcheologie vaak op deze periode, maar ook andere periodes worden steeds vaker onderzocht in het kader van conflictarcheologie. Zo heeft BAAC recent een grootschalig onderzoek afgerond naar een deel van het Franse legerkamp bij Austerlitz.
De belangstelling voor met name de Tweede Wereldoorlog neemt de afgelopen jaren toe.
Dit heeft mogelijk te maken met het feit dat de generatie die nauw betrokken is geweest met deze oorlog langzaam aan het verdwijnen is en de beladenheid en de scherpe kantjes hiermee ook enigszins verdwijnen. Dat uit zich in de archeologie. Werden voorheen de sporen en vondsten uit deze periode als verstoring of vervuiling beschouwd, tegenwoordig begint men de waarde ervan in te zien. Ook de moderne informatiemaatschappij, waarin door het internet veel meer en sneller informatie beschikbaar is, speelt hier zeker een rol in.
Omdat onderzoek naar militaire activiteit uit sommige periodes (met name de Tweede Wereldoorlog) vaak de aanwezigheid van munitie met zich meebrengt, wordt het veldwerk doorgaans in combinatie met een explosievenopsporingsbedrijf uitgevoerd.
